Waar gaat dit boek over;
11 jaar en een IQ van 152, dat is wat Wolfgang typeert. Wolfgang is geen gewone, saaie, doorsnee jongen, Wolfgang houd van lijstjes maken en hij is een briljant pianist. Wolfgang heeft een hekel aan 'sponsen' (mensen die een min 100 IQ hebben) en laat hij nou net in een klas vol sponskinderen zitten.
Maar dat is nog niet eens het ergste, nee het ergste van alles is, dat wanneer zijn moeder plots overlijdt hij bij zijn verwekker moet gaan wonen, verwekker ja want een vader is iemand die van je houdt en voor je zorgt... toch? Dat Wolfgang bij zijn biologische vader moet gaan wonen vind hij maar niks, want ook zijn vader is een spons én hij kent hem niet eens. Waarom kan hij niet gewoon bij zijn oma wonen? Die heeft tenminste altijd voor hem gezorgd. Wolfgang maakt het zijn vader niet makkelijk, maar zijn vader doet zijn best ook al lijkt alles op niks uit te draaien en blijft Wolfgang zo moeilijk als dag één, en blijft zijn vader stug Meneer Charles noemen. Wanneer er een heftige gebeurtenis plaatsvind heeft Wolfgang eindelijk zijn zin en mag hij bij oma wonen, maar of dat op dit moment echt is wat hij nog wil?
Wat vind ik van dit boek;
Ik vind het prachtig geschreven, als ik niet beter wist zou ik zeggen dat Laia zélf hoogbegaafd is. Het verhaal is op zo'n 'slimme' manier geschreven, dat Wolfgang nog harder je hart binnenkomt dan hij anders had gedaan. Het is een lieve maar één beetje contactgestoorde jongen omdat hij zo slim is, en dat maakt hem ontzettend aandoenlijk.
Wolfgang zorgt voor allerlei emoties en gevoelens over hem tijdens het verhaal. Hij is ontzettend aandoenlijk, maar kan ook ontzettend arrogant overkomen en zichzelf heel erg geweldig vinden... zo geweldig zelfs dat hij anderen daardoor compleet voor schut zet of kwetst, waardoor ik af en toe bijna een beetje een hekel aan hem kreeg tijdens het lezen.
Wolfgang is een complexe jongen door zijn hoogbegaafdheid, maar hij laat je wel een verhaal lezen die vele lessen in zich heeft. En niet alleen leer jij als lezer deze lessen, ook onze 'perfecte' Wolfgang komt erachter dat soms dingen anders zijn dan je in eerste instantie denkt.
Alle personages die voorbij komen, Oma, meneer Carles, Mia en zelfs mama, worden zo mooi en duidelijk beschreven dat je ze echt voor je ziet en echt naast Wolfgang lijkt te staan, in plaats van alleen maar zijn verhaal te lezen.
Het einde bracht een lach en een traan op mijn gezicht, en ik hoop bijna op een vervolg, zo mooi vind ik dit verhaal geschreven, het bevat zoveel lagen, zoveel emoties, zoveel passie, liefde en angsten... prachtig.
Wil jij dit 'perfecte' verhaal ook lezen? Bestel het dan snel via Uitgever De Fontein of bestel hem via je lokale boekhandel.