Waar gaat dit boek over;
Roos is een psychiater die de ietwat aparte Nathan ontmoet. De spanning spat er meteen vanaf, maar Roos weet niet wat ze nu moet. Roos is namelijk al jaren getrouwd met Pieter, maar Pieter neemt het niet zo nauw met de huwelijkse gelofte. Haar nieuwe mantra 'is dit nou alles' blijft in haar hoofd rondspoken, en drijft haar tot waanzin.
Nathan blijft maar aan haar gedachten trekken tot ze zich aan hem overgeeft. Roos beland in een wereld vol seks en drugs, waarvan ze nooit gedacht had dat ze dat zou doen en gebruiken...maar toch is dit nu haar werkelijkheid. Roos vraagt zich vaak genoeg af of ze er wel goed aan doet om deze dingen te doen, maar het is te fijn en ze voelt eindelijk weer dat ze leeft. Wanneer haar avontuur in intensiteit toeneemt, neemt haar denkvermogen dusdanig af dat er dingen gedaan worden en gebeuren waarvan ze niet weet of dit wel écht is hoe ze het zou willen. Goede collega Jens en haar vriendin Myrthe waarschuwen haar keer op keer voor Nathan, maar zoals je weet liefde maakt blind...met alle gevolgen van dien.
Wat vind ik van dit boek;
Het eerste dat mij opviel toen ik ‘verneukt’ ging opzoeken op het net, is dat er al een boek ‘verneukt’ bestaat, maar die is níét van Lauren Parker, let daar dus even goed op bij de aanschaf of onderzoek.
De eerste ontmoeting tussen Roos en Nathan is er één die ze niet snel zal vergeten. Zijn kalmte, zijn overredingskracht...een boeiende man. Een leeftijd voor 21+ is er eentje die ik nog nooit gezien heb, maar het triggerde mij wel. Ik was daarom ook heel benieuwd hoe 'erg' dit verhaal dan zou zijn als vijftig tinten grijs toentertijd 'de ergste' was en 'maar' voor 18+ bestemd was. Meteen na de eerste zinnen snap je waarom de 21+ erop staat...je wordt met het proloog meteen vol gas in een wereld getrokken die je eigenlijk niet in wilt. Althans ik niet.
We volgen verschillende verhaallijnen, Roos en Pieter van nu, Roos en Pieter van toen en Nathan en Roos van nu. Ook de actuele thema's en 'pijnpunten' van deze tijd schroomt Parker niet te gebruiken, waardoor het echt een next door neighbour verhaal wordt. Wat er weer voor zorgt dat je roekeloos door verhaal heen vliegt. De spanning in het verhaal komt van het continu aantrekken, afstoten, zekerheid en onzekerheid, en dat maakt dat je steeds sneller wil gaan lezen om te weten wat er nog meer komt. Het grappige aan dit boek is dat je op zo'n manier in het boek word geïntroduceerd dat ik meteen dacht 'Ja doei, laat maar', maar dat het verhaal daarna weer wat lijkt voort te kabbelen en ik echt weer dacht 'pff echt? Saaai, Doei' en dan net op zo'n moment gebeurd er iets dat mij weer wél het verhaal in trok waarna zich wéér een vrije rustige passage zich aandient. Een hele goede verhouding om de lezer aangetrokken te houden, maar ook soms even een beetje rust te gunnen.
Heel fijn voelt het boek niet aan, het is echt een beetje gaslighting, narcistisch en sadistisch at one. Dit boek is alles in één lijkt wel, afgunst, frustratie, liefde, saaiheid, en iets dat niet te grijpen is.
Het hele boek door voelt als een thriller, maar zeker naar het einde toe wanneer Roos een personage leert 'kennen' waar ze eigenlijk niet echt op zit te wachten, wordt het dreigender.
En nou net wanneer je denkt dat het ergste achter de rug is, krijg je weer een nieuwe verrassing te verwerken.
En ik moet er nog steeds achter komen wat ik ermee moet.
Ik kan je wel zeggen dat het verboden zou moeten worden dit soort verhalen uit te brengen als het vervolg er nog niet is, want nu begint het lange wachten op het vervolg.
Wil jij dit niet te grijpen verhaal nu ook lezen? Bestel hem dan snel bij Lauren Parker Books, of je lokale boekhandel.