Waar gaat dit boek over ;
Een boek over introvert ouderschap in een extraverte (kinder)wereld. Hoe hou je je als introvert staande in een wereld die van nature extravert is? (denk aan schoolplein leven, playdates, afspraakjes met juf of meester). Ellen laat hier haar licht over schijnen.
Wat vind ik van dit boek;
De eerste trillingen had ik al bij het lezen van het voorwoord, dat zegt genoeg over herkenningen in dit boek denk ik zomaar. Ellen schrijft heel makkelijk, heel duidelijk herkenbaar en in niet al te grote hoofdstukken, en juist doordat de hoofdstukken niet zo groot/lang zijn, leest het lekker weg en blijft het je aandacht ook echt vasthouden.
De cover is niet bepaald spetterend te noemen, maar het onderwerp in acht genomen, perfect. Lekker rustig, mooie maar rustige kleuren en een illustratie die alles zegt. Papa, mama en kind.
We beginnen het boek met goed en uitgebreid uitleg over introverte en extraverte personen. Wat is nu precies introvert, en wat is nu precies extravert? Hoe lopen deze persoonlijkheidskenmerken over in karaktertrekken of gewoonten.
Dit hoofdstuk is iets uitgebreider en langer van stof, maar je leert er zeker een hoop in waardoor je ook weer beter begrijpt waar je tegenaan kijkt als introverte ouder.
Ik vind het heel mooi gezegd dat 'introversie geen label, handleiding of sticker is, maar een bril waardoor je jezelf mag gaan zien. Om met een andere blik naar jezelf en jouw wereld te mogen en kunnen kijken'.
Hou er tijdens het lezen wel rekening mee dat dit gaat over onderzoeken onder héél veel extra- en introverte ouders, en niet over introverten afzonderlijk. Ik moest mijzelf af en toe ook even berispen omdat ik met opgetrokken wenkbrauwen iets zat te lezen. Bijvoorbeeld toen ik las dat er geschreven werd dat extraverte ouders meer betrokken en warm zijn naar hun kinderen toe, dat betekend niet dat een introverte mama dat niet is, maar het onderzoek komt voort uit de blik van 'over het algemeen wordt er gezien dat...' keep that in mind zou ik zeggen. (anders gezegd extraversie ZIE je, introversie meestal niet, dus krijg je de resultaten met wat er GEZIEN is bij extraverte ouder, en niet wat er gebeurde bij de introverte ouder).
Dat is dus wat ik wel erg frustrerend vind om te lezen (maar ook mooi dat dat dus blijkbaar wel is opgevallen bij Ellen zelf) dat veel dingen gemeten worden aan de hand van wat zichtbaar is, kortom de introverte ouder komt vaak ‘niet goed uit de bus' omdat de manier van (bijvoorbeeld) affectie tonen niet perse zichtbaar is.
Wat Ellen schrijft in het hoofdstuk 'De herstart' raakt mij, omdat het zo ontzettend herkenbaar is, en zij de woorden heeft kunnen vormen die mij toen ontbraken.
Het is een (voor mij) heel confronterend boek, veel herkenning en 'verdo**e' momentjes, en dat zal niet alleen voor mij zo zijn maar voor vele vrouwen (ouders) die dit boek ter hand nemen.
Wil jij dit interessante en ontzettend leerzame boek ook ter hand nemen? Bestel hem dan snel bij Horizon of je lokale boekhandel.