Waar gaat dit boek over;
Paedyn is terug in Ilya, maar niet op de manier die ze ooit voor ogen had.
Ze is opgejaagd en gevonden, en nu staat ze in de troonzaal van de man die haar waarschijnlijk meer lief heeft en haat tegelijk, dan de gehele stad tezamen.
De handhaver van de koning en Paedyn' geheime grote liefde Kai, heeft haar opgejaagd en naar zijn koning en broer Kitt gebracht, waardoor Paedyn nu een slechter lot ten deel valt dan haar o zo gevreesde dood.
Edric, de oude koning van Ilya en de vader van Kit, mag dan niet meer in stoffelijke vorm aanwezig zijn, in hun en Paedyn' hun gedachten bestaat hij nog wel degelijk.
Alles dat de jongens dachten te weten over hun koninkrijk staat op losse schroeven, en daar is Paedyn de oorzaak én nu ook de dupe van.
Wat vind ik van dit boek;
Moedig, edelmoedig en meedogenloos.
Ik sprong een gat in de lucht toen dit deel op de mat viel, want hij is zo dik en zwaar, dat hij bijna dóór mijn kruipluik heen viel. En jeetje, zoveel als dat ik dikke boeken fijn vind om te lezen, zo niet fijn vind ik het altijd op driekwart om ze vast te houden haha.
Maar wéér hebben ze een voltreffer met the looks van dit deel, dit keer is er gekozen voor zachte roze blaadjes en een prachtige kroon met indringende groene edelstenen. Echt een prachtig voorkomen, en een waar pareltje om aan mijn collectie aan te vullen.
De humor is nog steeds aanwezig, zelfs als haar leven in de waagschaal ligt, is de humor en romance tussen Paedyn en Kai tastbaar.
En ja, weer heb ik hardop gelachen, met mijn lieve (maar altijd weer door dit soort momenten) verbaasde en geschrokken man naast mij.
Sommige hoofdstukken moest ik wel even schakelen, omdat ik dacht dat dat stuk voorbij was (wat ik nu zeg lijkt onduidelijk, maar als je het boek leest snap je dit stukje meteen), maar er bleek een reden achter te zitten (uiteraard).
En ik zal héél eerlijk met jullie zijn... ik heb zelden zo vaak, zo lang en zo hard gehuild dan om het verhaal in Fearless.
Roberts weet mijn leven op z'n kop te zetten met een pennenstreek, ik struikelde bijna over mijn eigen leessnelheid omdat ik sneller, sneller, sneller wilde.
Klap na klap, verrassing na verrassing, wending na wending, jeetje mina ik ben helemaal even van de kaart na het lezen van dit verhaal.
Ik had één bepaalde draad in het verhaal heel snel door, maar evengoed was het een schok om het ook daadwerkelijk te lezen.
Ook het einde van dit verhaal had ik al héél snel door, maar net als mijn andere goed aangevoeld verhaallijn, had ik het liever niet bij het juiste einde gehad.
Wat is dit afsluitende deel er één vol spanning, frustratie en medeleven maar vooral een tranentrekker geweest.
Wil jij deze trilogie nu ook lezen? Bestel hem dan snel bij Pelckmans Uitgevers of je lokale boekhandel.