Waar gaat dit boek over;

Sam en Noor zijn broer en zus, maar gelukkig ook twee vriendjes, Sam heeft
ADHD en Noor heeft ADD.
Doordat ze elkaar zo goed kennen, alles durven te zeggen én ze snappen gewoon veel van elkaar, zo helpen ze elkaar door deze wereld heen te lopen.
Je loopt met Sam mee door een deur die je toegang geeft tot de wereld van ADHD en ADD. Samen met Sam en Noor mag je in een hoofdje met ADHD en ADD kijken, en leer je misschien een klein beetje hoe het voelt om zo’n ‘duizend lichtjes hoofd’ te hebben.

Wat vinden wij van dit boek;

Laat ik beginnen met de titel 'duizend lichtjes in mijn hoofd', daar kun je veel dingen bij verzinnen, maar ik denk niet dat je goed geraden hebt wat de titel écht inhoud.
De cover is prachtig gemaakt, een mooie voorstelling van Sam z'n hoofdje van binnen.
Het verhaaltje 'Hey jij daar' (het eerste verhaaltje waardoor je met Sam meeloopt de deur door naar hun wereld), dat raakt mij wel, het is heel mooi en lief geschreven, en nodigt je echt uit om mee te lopen.

Ik las het aan Bodi (mijn dochter van 5) voor en je kon en speld horen vallen, ze zat met zoveel aandacht te luisteren dat ze echt weer even focus moest krijgen toen ik haar iets vroeg.
Bij het verhaaltje erna staat er het zinnetje  'Noor kijkt op en glimlacht naar Sam, ‘Jouw hoofd lijkt altijd zo vol zegt ze zacht'... Bodi keek mij meteen met grote ogen aan en zei heel verbaasd en een soort van blij 'hey mama... dat heb ik ook altijd' Ik vroeg wat ze bedoelde, en toen zei ze 'nou, dat mijn hoofd zo vol zit, ik denk altijd maar'. Dat vond ik zo ontzettend mooi, want dat zegt maar weer dat dit boekje op een hele makkelijke en juiste manier voor kinderen iets verteld.

Het zijn allemaal korte verhaaltjes die apart te lezen zijn, maar zéker ook één geheel vormen.
Het is het verhaal van Sam en zijn zus Noor, ze zijn hetzelfde maar toch een beetje anders, en dat zorgt ervoor dat je mee hun wereldje in genomen wordt en leert waar ze tegenaan lopen.

Ik vind als extra, vooral de emotiekaarten een fantastische aanvulling op het boek. Mijn dochter van 5 vind het soms erg moeilijk om te vertellen wat ze voelt, waar ze het voelt, en waar dat gevoel dan bij hoort. Met deze emotie kaarten komen we daar een stuk dichterbij, en doordat ze het echt voor zich ziet, kan ze letterlijk het plaatje compleet maken.
Ik heb deze morgen nog met Bodi de kaarten ‘her’ingevuld zodat ze er weer even over na moest denken, en zodat we er weer even goed over konden praten. Je zag de herkenning van de plaatjes bij haar gaan dagen, en ze dacht er evengoed weer heel goed over na wat ze waarbij voelt.



Het is voor ouders (en de kinderen zelf) een hele waardevolle aanvulling, omdat je er zo ontzettend veel van leert. Je leert hierdoor voelen én nadenken over wat je voelt in je lijfje, wat je kunt zeggen en wat je kunt doen om het beter te maken. Dat geldt voor je kindje, maar zeker ook voor jezelf omdat je er als ouder ook meteen over na gaat denken.

Het kleurboek sluit er mooi op aan, omdat Sam en Noor zo herkenbaar zijn in de dagelijkse dingen die ze, met een grote glimlach op hun lieve gezichtjes, doen.

De routinekaarten vind ik ook heel fijn om te hebben, omdat hier ook ‘niet standaard’ kaarten tussen zitten zoals, ‘knuffelmoment’, ‘tas uitpakken’ en ‘boekje lezen’(hele goeie voor de Boekenfreaks hier).
Het zijn 38 routinekaarten en ook met bijzondere momenten kaarten (al worden daar denk ik de ‘standaard’ bijzondere momenten mee bedoeld, zoals naar opa en oma gaan en niet de bijzondere momenten die ik net noemde).

Mijn Chaos Brein is een initiatief van Debby Rabbers en haar vriendin Anique.
Debby heeft mij heel veel verteld over wat Mijn Chaos Brein precies is, en over de verschillende boekjes en andere items in de shop.
Ook vertelde Debby mij dat Mijn Chaos Brein is ontstaan omdat Debby zelf zulke boeken of kaarten gemist heeft in haar leven, en waarom ze een ander juist gunt wat zij gemist heeft.

‘Waar Luna’s hoofd soms een achtbaan is’, is voor de jongere kindjes die nog niet kunnen lezen, en is zodoende ook aangevuld met meer illustraties.
Het is echt voor ouder-kind zodat je er samen echt doorheen gaat.
Luna heeft ook eigenlijk vooral allemaal kleine korte verhaaltjes, dus eigenlijk per hoofdstukje is het een nieuw klein verhaaltje.
Bij Luna is de herkenning dan ook niet perse te vinden in het verhaal, maar echt te vinden in de illustraties.
Ook de emotiekaarten die bij Luna horen zijn vooral korte woorden zoals Boos of Blij, om het kindje bekend te maken met de emoties. de uitgebreidere emotiekaarten kom je tegen bij Sam en Noor.

Duizend lichtjes in mijn hoofd’ dat is echt wel voor de lezende kindjes, bijvoorbeeld vanaf groep3 tot echt wel groep8, en dit verhaal is om samen te lezen, maar ook om echt zelf te lezen.
Er zit ook echt een verhaallijn in, Sam heeft ADHD en Noor heeft ADD.
De grootste lijn is toch wel echt voor Sam, maar er komen ook echt wel stukjes in voor over een leven met ADD.
Kanttekening is wel dat tegenwoordig heel makkelijk alleen nog maar de sticker ADHD wordt uitgedeeld, terwijl er wel degelijk verschil is tussen ADHD en ADD. En dat stukje verschil komt heel mooi naar voren in het verhaal van Sam en Noor.

De emotiekaarten die bij Sam en Noor horen, zijn voor een leeftijd vanaf ongeveer 6jaar, er zijn natuurlijk kinderen van 5 die al kunnen lezen of woorden kunnen herkennen. Maar het is wel zo dat er op de emotiekaarten van Sam en Noor echt teksten staan zoals de emotie, wat je daarbij zou kunnen voelen, wat je kunt doen of zeggen. Dus dan is het wel handig als een volwassene het voorleest of een kindje echt zelf kan lezen.

Naast de boeken hebben ze ook, zoals eerder genoemd, extra uitbreidingen gemaakt zoals emotiekaarten, routinekaarten, kleurplaten en oudergidsen.
Helaas is er bij Mijn Chaos Brein nog geen boek voor volwassenen met ADHD, maar dat zien ze zeker voor zich voor in de toekomst.

Wat er in Luna en duizend lichtjes staat, is gestaafd/ bewezen, en ook doordat Debby zelf in de GGZ werkt gebaseerd op gedegen onderzoek en eigen ervaring.

Debby vertelde mij ook dat het boekje en andere items in de shop de termen ADHD of ADD bevatten, maar uiteindelijk vallen alle neurodiversiteiten in dit plaatje, want het draait allemaal om emotieregulatie, overprikkeling en wat kun je doen.
Uiteindelijk hebben ze allemaal te maken met een Chaotisch brein.

Wat ook een belangrijke noot is en ook heel duidelijk door de website heen staat, is dat Debby geen officiële psycholoog is. Het is vooral dat haar eigen ervaring en kennis hierin naar voren komt, maar ze zegt ook heel duidelijk ‘ik ben geen psycholoog, ik mag geen stempeltjes plakken, dit is puur voor herkenning, erkenning en het leren omgaan met emoties’.
Ook komen de suggesties om wat in de boeken te zetten, van ervaringsdeskundigen zoals een juf op het speciaal onderwijs die aangeeft wat handig is voor ouders om te laten zien.

Waar Luna en Duizend lichtjes echt voor staan is dat een kind, met wat voor stempel dan ook , mag zijn wie hij of zij is, en voor niets of niemand zich anders hoeft voor te doen.

Ik vind Mijn Chaos Brein een prachtig initiatief, omdat geestelijke gezondheid en hoe met (neuro)diversiteit om te gaan begint bij kinderen. En Mijn Chaos Brein neemt hier een mooie stap in. Wanneer je een kind al op jonge leeftijd de juiste dingen kunt laten meemaken, beseffen en ontdekken, zul je merken dat het evenwichtiger personen worden in hun latere leven.

Wil jij voor jouw kindje, jonger of ouder dan Bodi, ook een mooi pakket bestellen? Doe dat dan maar snel bij Mijn
Chaos Brein zelf.